De eerste Tocht, en Paaslunch

Vandaag zijn er weer nieuwe foto's binnen gekomen van de scootmobieltocht/Paaslunch, de foto's zijn gemaakt door Wim Mecksenaar. In de rechter collom vind u de foto's





Op paviljoen Te Werve was een drukte van jewelste, de Paashaas was er. Hij deelde chocolade eitjes uit wel een mand vol. De scootmobielclub was er ook en heeft enkele plaatjes geschoten. Daarna was er een gezellig samen zijn met een heerlijke Paaslunch. Daar waren veel deelnemers aanwezig van de Yoga, Zwemmen, Bowling, Rolstoeldansen, Scootmobielclub en de Bewegingsbanken. Kortom het was een gezellige boel. RTV Rijswijk was aanwezig voor radio opnamens alsook Infothuis televisie voor opnamens van de scootmobielclub en de Paaslunch die de ARGO verzorgde voor alle deelnemers bij de ARGO.

Verslag Peter Geluk

Ingezondenbrief van Peter geluk.

Rijswijk 16-02-2009

Verslag van een parkinson patiënt,

Zo’n Twaalf jaar geleden, ik was toen 49 jaar, werd bij mij via een alerte huisarts die mij door verwees naar de neuroloog, na enige onderzoeken werd tegen mij en mijn vrouw (die altijd mee gaat) gezegd u hebt de ziekte van Parkinson. Daar sta je dan, wat is de toekomst, even in de put maar er gauw weer uit mede te danken aan mijn gezin. Later kom je tot de ontdekking dat je niet de enige bent die ziek is, maar het hele gezin.
Mijn vrouw maakte mij gelijk lid van Papaver(Parkinson patiënten vereniging) daar heb ik veel aan gehad, en nog.
Ik begon met twee tabletten en slikte er op het laats zo’n 45 per dag en om de paar maanden werd mijn grote teen spier ingespoten met Botox,omdat ik met verkrampte tenen liep. Later ging dat via mijn kuit. En kreeg ik ook Botox in mijn speeksel klieren gespoten omdat ik zo kwijlde. Later is dat twee keer Lichtelijk bestraald, met goed resultaat. Vallen gebeurd ook nog wel eens, maar heb tot nu toe gelukkig maar een keer wat gebroken.
Het is een sluipende ziekte. In het begin maakt niemand dat wat uit, maar naar gelang men slechter wordt, verliest men vrienden. Doordat je af en toe over bewegelijk bent of voor je uit staart, dan lijkt het wel of je ongeïnteresseerd bent maar dat is niet zo. Ik zelf heb er vrienden bij gekregen, samen met een lotgenoot hebben wij zo’n anderhalf jaar geleden een scootmobieclub opgericht, de,,Rijswijkse scootmobielclub "S.cAr.go" en zijn aangesloten bij de Argo(Algemene Rijswijkse gehandicapten organisatie)
Toen ik nog werkte zat ik op de wagen bij de toenmalige PTT. Op een gegeven moment moest ik van de auto af en werd op kantoor geplaatst, wat in het begin niet mee viel want de muren kwamen op mij af. In Oktober 2004 ging ik met de VUT.
Maar nu even verder met het ziektebeeld. Op een gegeven moment werd ik naar het revalidatiecentrum in Delft gestuurd, waar ik zo’n anderhalf jaar ben geweest. Eerst zei ik overal nee tegen, maar lieverlee ben ik gaan inzien dat ik de hulpmiddelen toch nodig had. Daar was het op een gegeven moment voor mij afgelopen, en de Parkinson verpleegkundigen heeft er voor gezorgd dat ik verder kon bij de fysio.
In augustus 2008 kreeg ik van mij specialist te horen dat ik op mijn maximum van mijn medicijnen stond en dat ik in aanmerking kwam voor een "Duodopa pomp" Wij werden voorgelicht door de Parkinson verpleegkundige ( dat zou ik iedereen aanraden)
De start van de procedure was als volgt, Op 11 Januari werd ik opgenomen in het "Reinier de Graaf gasthuis" te Delft, maar per 1 Januari moest ik met afbouwen beginnen van de medicamenten, dat viel knap tegen. Maar er werd toen al tegen mij gezegd in het slechtste geval mag je eerder komen, want de verpleeg kundige had al een bed voor mij gereserveerd, en dat gebeurde ook. Want wat ik het zwaarste vond van de gehele procedure was de afbouw van de medicijnen.
OP 12 Januari kreeg ik een neussonde, want ze gaan eerst testen of het wel werkt met de duodopa. Als alles mee had gezeten had ik donderdag de
"Peg-J-sonde" gekregen, maar het duurde bij mij iets langer dan normaal en dat kwam omdat mijn organen niet op de juiste plek zitten.
Ik werd 22 Januari uit het ziekenhuis ontslagen. Op dinsdag 17 Februari op controle geweest, de pomp moest bijgesteld worden en kreeg ik aanpassende medicijnen voor de nacht.
Ik wil mijn gezin en vrienden bedanken voor de belangstelling. Mijn dank gaat vooral uit naar mijn specialist, naar het verplegend personeel, en ook de Duodopa specialist die vijf dagen en de behandelingen altijd bij mij was, daar heb ik veel steun aan gehad.

Het is een Gods geschenk, ik ben herboren.
Peter.

Mocht U vragen hebben omtrent de gang van zaken mag U gerust met mij in
contact treden, mijn gegevens zijn:

P.F. Geluk
Mgr. Bekkerslaan 361
2286 CN Rijswijk
Tel. 070-3937307 / 06-10281052
E-mail. Pf.geluk@casema.nl

VOORJAAR 2009

Hallo scootmobielclubleden, wat een lang woord maar ach eindelijk is het voorjaar in zicht. Volgens de berichten gaat het deze week omhoog met de temperatuur, tot wel 18 graden HEERLIJK. Ja de koude wintermaanden zijn weer voorbij, teminste dat hopen we want het spreekwoord zegt "aprilletje zoet geeft op z'n tijd ook nog wel eens een witte hoed". We zijn alweer blij dat de kou vertrekt en laten we hopen op een mooie lente, zomer en warme herfst. De coördinatoren hebben de afgelopen (rust)maanden het toch wel erg druk gehad hoor, want ja alles gaat door ook de vergaderingen en wat al niet meer. Maar 10 april is het dan weer zover de eerste rit staat op stapel en we gaan er gelijk een gezellige rit van maken. De ARGO heeft haar jaarlijkse Paaslunch en wij sluiten daar meteen bij aan, dat brengt voor de leden van de scootmobielclub weer een groot voordeel met zich mee, uw club hoeft niet diep in de kas te tasten want leden van de ARGO krijgen een dikke reduktie van de ARGO. En de S.cAr.go betaald voor de clubleden de rest. Zo ziet u dat onze penningmeester het weer druk krijgt mat betalingen doen. Peter is trouwens geopereerd en hij gaat als een speer, ik las vanmorgen nog een mooi stukje in het gastenboek over Peter. Een mede patiënt heeft een berichtje achtergelaten daarin, zeker even gaan lezen. Ja we hebben ook de winter maanden minder leuke berichten gekregen over Kini Netten en Els v/d Corput (R.I.P), Els heeft onze club een bedrag nagelaten van 100 euro, om voor een traktatie te zorgen binnenkort, en dat gaan we zeker uit naam van Els doen. Rest ons nog te vertellen dat Carla een klein beetje aan de betere hand is, alhoewel ze momenteel met trombose benen zit, dus dat is nog niet echt lekker. We hopen natuurlijk dat Carla weer snel op de been is, want Arnet en Brechtje lopen nu op hun laatste loodjes. Maar ik moet toegeven ze houden de werkzamheden van Carla goed bij. De afwas laten ze staan Carla dan heb jij ook nog wat te doen als je er straks weer bent. Ik wens jullie allemaal een mooie rit op 10 april, kom gezellig op de clubmiddag vrijdags, zodat we een lekker zonnetje kunnen oppikken en een ouderwetse gezellig clubmiddag ervan kunnen maken. Tot vrijdagmiddag........ Trouwens de foto bovenaan dit bericht is de eerste scootmobieltaxi die in Rijswijk rond rijd, en hij schijnt van en deelnemer te zijn van de S.cAr.go????????

Razende Reporter

Wat ik nou heb gehoord, moest ik gewoon met jullie delen. Wisten jullie al dat onze eigen Razende Reporter zich ook in het luchtruim begeeft. Met het grootste gemak stapt hij in de kleinste vliegtuigen om plaatjes te schieten van onze ritten. Als een volleerd acrobaat is hij deze keer ook weer aan het werk gegaan. Zodat wij ook dit jaar weer kunnen gaan genieten van de mooiste foto's. Onze eigen Wim wel te verstaan is dit jaar druk bezig om zijn grenzen te verleggen.
Of heeft hij het nieuwste model scootmobiel gevonden. Een echte overdekte. Oh wat zou dat heerlijk zijn in deze bar koude tijden. Een eigen dakje boven ons hoofd.
Maar zoals je kunt zien stil zitten doet hij niet.
Oordeel zelf maar

Wanneer wordt het nou voorjaar

Dat is de vraag die ons allemaal wel bezig houdt op dit moment. De vogeltjes waren al aan het flirten en sommige waren al aan het begin van een nestje opbouwen. Maar wat is er nu aan de hand. Gisteren ging het sneeuwen en nu ligt er een mooi laagje wit op de wegen en daken. Het ziet er altijd erg pittoresk uit, maar die kou zijn we ondertussen een beetje zat aan het worden. Dik ingepakt iedere keer als je even de deur uit moet. Anders zit je te vernikkelen op je scootmobiel. Maar wij zijn geen klagers en blijven lachen.
Sinds ik het roer heb overgenomen van Cees, merk ik dat ik echt helemaal S.cAr.go denk. Overal waar ik kom, kijk ik of het leuk is om er met de hele club naar toe te gaan en er zijn zelfs al een aantal gesprekken geweest en er staan er ook nog een paar op de planning. Nee jullie coördinatoren zitten niet stil. Het is druk, druk, druk want we gaan er binnenkort wel weer tegenaan natuurlijk. Maar ik moet wel eerlijk zeggen dat het steeds moeilijker wordt om verrassende routes te vinden die we nog niet hebben gereden. We blijven natuurlijk toch proberen om dat toch voor elkaar te krijgen. En bovendien hebben we het voordeel dat een groot deel van onze deelnemers leiden aan geheugenverlies, wat er voor zorgt dat in ieder geval voor die mensen alles redelijk nieuw blijft.
Verder heb ik op de site een nieuwe rubriek aangemaakt met wist je datjes. Het is nog erg leeg natuurlijk, maar we willen aan jullie vragen om daar aan mee te werken. Als je een leuk weetje weet wat interessant of gewoon leuk is, mail het dan even dan zetten we die erbij.
Als er nog leuke suggesties zijn voor ritten, houden we ons ook aanbevolen. Voorwaarde voor die ritten zijn ten eerste dat we er veilig naar toe kunnen rijden met de hele groep, dat we erin kunnen met z'n allen en dat het ons weer wat wijzer maakt. En dat laatste hoeft niet alleen in het hoofd te zijn, maar mag ook in de buik of in onze portemonnee. Denkt gerust allemaal mee. Alleen of het mogelijk is en dat we je voorstel ook werkelijk gaan uitvoeren, beslissen helaas alleen jullie coördinatoren.

Peter

Soms duurt het even voor een verhaal je pen uit vloeit of in dit geval via de toetsen op het scherm verschijnt. Vaak is het omdat het dan een moeilijk verhaal is, maar deze keer omdat ik zo emotioneel ben geraakt dat het even duurde voor ik iets kon schrijven. Ik lig ondertussen in mijn bedje, maar kan niet slapen omdat deze bijzondere gebeurtenis niet meer uit mijn hoofd gaat. En waar moet je dan beginnen om het te vertellen. Zoals jullie allemaal weten is Peter, onze penningmeester, eind vorig jaar begonnen met afbouwen van zijn medicijnen. Hij kwam na een onderzoek in aanmerking om een medicijnpomp in zijn lichaam te krijgen om een beter resultaat tegen parkinson te behalen. Hij zou begin dit jaar geopereerd worden. Een paar dagen voordat hij opgenomen zou worden was het gevolg van de afbouw van medicatie zo heftig dat hij al een paar dagen eerder opgenomen werd. Vorige week zondag werd de pomp geplaatst en iedere dag, zelfs ieder uur kwam er iemand om oefeningen met hem te doen en al naar gelang het goed of minder goed ging de pomp bij te stellen. Dat duurde 5 dagen. Er ging een slangetje door zijn neus en die werd na die tijd in zijn maag ingebracht. Helaas ging die operatie nog niet helemaal goed, maar de pomp werkt gelukkig wel en ik kreeg donderdag een mailtje dat hij hoopte me vrijdag op de club te zien. Ik hoopte dat natuurlijk ook. En wat schets mijn verbazing, Peter was op de club. Zat aan de tafel toen ik aankwam en hij kwam naar buiten lopen. Ja jullie lezen het goed. Hij kwam lopen, zonder stok. Heftig emotioneel allemaal natuurlijk, maar wat een wonder. Geweldig vind ik het! Het is zelfs zo dat de slang in zijn lichaam nog niet helemaal op de juiste plek zit. Het zou dus mogelijk moeten zijn dat het zelfs nog beter met hem gaat. Ik ben er sprakeloos van en jullie mogen gerust weten dat ik dit met tranen in mijn ogen aan het typen ben. Ik ben heel erg benieuwd of Peter in maart in de scootmobiel rijdt of dat er een nog groter wonder gebeurt en dat hij zelfs in staat zal zijn werkelijk op de fiets te stappen. Ik weet het niet ik hoop het voor hem. Ik wil alleen maar zeggen Peter ik vind het geweldig voor jou en Diny en ik weet zeker dat de hele club er hetzelfde over denkt. Alleen 1 ding: op vrijdagmiddag ben je van ons hihihi.

Zo maar wat foto's.......vrijdag de 16e.

Vandaag was het op de club niet zo erg druk, komt dit door de recessie of gewoon de januari maand. Vaak is het zo dat januari bij uitstek een rustige maand is, februari heeft daar ook zo'n handje van, stil regenachtig en iedereen blijft dan liever voor de kachel zitten. Natuurlijk zorgen wij ervoor dat juist in deze maanden bij ons de kachel warm staat, en de koffie heet. Daarom kom rustig op de verloren vrijdagmiddag een lekker bakkie doen, Carla zorgt ook in de koude wintermaanden dat er voor iedereen koffie, limonade en veel gezelligheid is. Kom ook de winter maanden eens gezellig even aan, zodat we een beetje bij blijven wat er zoal gebeurt om ons heen.Volgens de berichten gaat Peter vreselijk goed vooruit na zijn operatie, de kans is natuurlijk heel groot dat wij Peter de volgende keer zomaar binnen zien komen lopen. Natuurlijk wilt u dit niet missen, dus kom gezellig langs en wie weet gaan we iets zien binnenkort op vrijdagmiddag wat we ons absoluut niet kunnen voorstellen. U bent gewaarschuwd................!!!!!!!!!!!!









De foto's zijn deze keer van Brechtje